en بررسی سمیت نانوذرات توریوم اکسید کونژوگه شده با آنتی بادی و فولیک اسید بر سلول های تک هسته ای خون افراد دارای لوسمی مزمن لنفوئیدی و افراد نرمال آسیب شناسی Pathology پژوهشي Research <p><b>مقدمه:</b> هدف از این مطالعه سنتز نانوذرات رادیواکتیو کونژوگه با آنتی بادی و نانوذرات رادیواکتیو کونژوگه با اسید فولیک بود. همچنین سمیت این دو روی سلول های تک هسته ای خون محیطی تهیه شده از افراد دارای لوسمی مزمن لنفوئیدی و همچنین افراد نرمال مورد بررسی قرار گرفت. کاربرد احتمالی این دو نوع نانوذره برای تشخیص سرطان نیز مورد ارزیابی قرار گرفت.<br> <b>مواد و روش ها: </b>بعد از سنتز نانوذره نمونه های خونی از بیماران مبتلا به لوسمی مزمن لنفوئیدی و افراد نرمال گرفته شد و سلول های تک هسته ای آنها با روش فایکول جدا شد. برای ارزیابی سمیت سریال غلظت نانوذرات رادیواکتیو کونژوگه با آنتی بادی و نانوذرات کونژوگه با اسید فولیک تهیه و بمدت 12 ساعت بطور جداگانه در معرض سوسپانسیون سلولی قرار گرفت. در مرحله بعد تست های مختلف نظیر MTT و MTS و ATP گذاشته شد. از طرف دیگر، سلول های تک هسته ای نخست توسط آنتی بادی ضد CD20 بر روی لوله پلی اتیلن به دام افتادند و سپس نانوذرات فوق در معرض آنها قرار گرفتند. بعد از شستشو، میزان رادیواکتیویته هر لوله ارزیابی شد.<br> <b>یافته ها: </b>تصاویر گرفته شده با میکروسکوپ الکترونی نشان داد که هر دو نانوذره سنتز شده کروی بوده و بطور تقریبی 50 نانومتر هستند. این مطالعه بخوبی نشان داد که یک ارتباط مستقیم بین میزان رادیواکتیویته و غلظت نانوذرات وجود داشت. همچنین رابطه معنی داری بین میزان رادیواکتیویته نمونه های سرطانی و نرمال بعد از مواجهه با نانوذرات دیده شد. قابل توجه آنکه رابطه معکوسی بین غلظت نانوذرات و مورد استفاده و سمیت آنها وجود داشت. در مورد سمیت نانوذرات نیز ارتباط معنی داری در آنها مشاهده گردید.<br> <b>نتیجه گیری: </b>میتوان نتیجه گرفت که هر دو نانوذره فوق الذکر دارای کارایی بالا هم برای درمان و هم برای تشخیص لوسمی مزمن لنفوئیدی هستند.</p> <p><strong>Background and Aims:</strong> The aim of this study was to synthesize antibody-conjugated radioactive(thorium oxide) nanoparticles (ACRNPs) and folic acid-conjugated radioactive nanoparticles (FACRNPs).</p> <p><strong>Materials and Methods:</strong> After synthesis of nanoparticles, blood samples from CLL patients and normal subjects were obtained, and their mononuclear cells were isolated by Ficoll method. To evaluate cytotoxicity, serial concentrations of ACRNPs and FACRNPs were separately added to cancerous and normal mononuclear cells, incubated for 12 hours at 37 &ordm;C, and then different assays including MTT, MTS, cell metabolic, and ATP assay were carried out. On the other hand, the mononuclear cells were captured by anti-CD20 antibody in the polystyrene tube, and then ACRNPs and FACRNPs were separately added to them. After washing, the radioactivity (counts per minute (CPM)) of each tube was read.</p> <p><strong>Results:</strong> The images obtained from electron microscopy showed that both ACRNPs and FACRNPs were spherical with the same size (near 50 nm). This study obviously demonstrated a direct relationship between CPM and concentration of ACRNPs and FACRNPs in both cancerous and normal samples. Also, there was a significant difference between CPM of cancerous and normal samples after treatment with ACRNPs or FACRNPs (P<0.05). However, an inverse relationship between concentration of ACRNPs or FACRNPs and their toxicity. Was found Significant difference was observed between toxicity of ACRNPs or FACRNPs on the cancerous and normal samples (P<0.05).</p> <p><strong>Conclusions:</strong> It can be concluded that both ACRNPs and FACRNPs have good efficacy for detection of CLL cells.</p> رادیواکتیو, توریوم اکسید, نانوذرات, لوسمی CLL, Detection Nanoparticles, Radioactive Thorium, Oxide, Treatment 36 45 http://ijml.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-5&slc_lang=en&sid=1 Seyedhossein Hekmatimoghaddam سید حسین حکمتی مقدم No Department of Laboratory Sciences, School of Paramedicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. Ali Jebali علی جبالی alijebal2011@gmail.com Yes Department of Laboratory Sciences, School of Paramedicine, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran.